19 Aralık 2012 Çarşamba

Sonsuzluğa Dair...

,




Gece karanlıkta gördüğü gölgeye aşık olmuştu,peşi sıra koşmuştu...Ama o her koştuğunda gölge de önünde kaçıp gidiyordu...
Devamlı uzaklaşıyordu...
Onu yakalamak için daha hızlı koşmaya başladı...
Güneş yavaştan kendini göstermeye başlamıştı,fakat genç hâlâ yetişememişti gölgeye!
Ve birden kaybediverdi onu,güneş doğmuş ve gölgesi yok olmuş gidivermişti,aynı gökkuşağı gibi,aynı yağmur gibi...
Her gece gölgesini kovalamak adamda bilinmez bir arzu istek haline gelmişti...
Bir gün mutlaka yakalayacak ona sarılacaktı...
Her gece bin bir telaşla çıkıp dışarıya koşuyordu asla yetişemeyeciğini bildiği gölgesinin peşinden...
Yani bir tutkuya tutulmuştu,gerçekleşmeyeceğini bile bile...

Alıntı...


Sevgi ve ışıkla kalın...
Persephone




0 yorum to “ Sonsuzluğa Dair... ”

Yorum Gönder