Pamuklara sarıp sarmalamak istediklerin vardır,
Kırmaktan, incitmekten korktuğun için sustukların...
Sensiz olmaz dediklerin senin için en yakınken,
Sen onlar için hep uzaksındır...
Garip değil mi?
Evet ama öyle işte...
En çok değer verdiklerin değil midir seni en çok kıran, canını acıtan?
Uzun uzun düşünüp bir türlü çözemediğin soruların vardır,
Yanıtlar burnunun ucundayken, çözümlemek istemediğin,
Çözümlemekten korktuğun...
Kabullenemediğin yenilgilerin vardır,
Sırf bu yüzden vazgeçemediğin şeylerin,
Yenmek de yenilmek de var oysa ki bu hayatta...
Kabullenmeyi bilmeli, vazgeçmeyi öğrenmeli insan...
Yüzleşmeli kendi gerçekleriyle...
Acıtsa da canını...
SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone