Beyaz bir sayfaya, boş boş baktığınız oluyor mu? Benim oluyor. Bazen dünyaya da böyle boş boş bakıyorum. Anlam veremediğim olaylar, yüreğimin kaldırmak istemediği saçmalıklar. Saçmalıklar diyorum, çünkü bazı şeyleri ne ruhum, ne de beynim anlamlandıramıyor. Bazı konularda, kendi kendimi ikna etmekte zorlanıyorum.
Yaşam yolunda ilelerken türlü türlü sınavlardan geçiyoruz. Bazen bu bir olay, bazen ruhumuzun kaldıramadığı bir insan modeli. Yok, asla böyle bir yanılgıya bir daha düşmem dediğinizde, bir kez daha düşünmenizi tavsiye ederim. Alacağınız dersi almayı başaramamışsanız, yaşadığınız şeyle tekrar karşılaşma olasılığınız çok yüksek. O sınavı geçene kadar, hayat tüm işvesiyle benzer olayları önümüze koymaktan hiç çekinmiyor. Gözümüze soka soka akıllan diyor. Biz insanoğlu, bazen akıllanmamakta ısrarcı olabiliyoruz. Eh! Şu hayat dediğimiz yol, bize daha ne yapsın?
Hayat bizi hep yumuşak karnımızdan vuruyor. Kendimizin bile farkında olmadığı zaaflardan hedefliyor bizi. Belki akıllanmadığımız için, belki de bize öğretmesi gereken şeyler olduğu için. Ne de olsa, düşe kalka öğrenen varlıklarız. O yoldan gitmemeyi öğrenene kadar da o yolu takipte ısrarcıyız. Umarım farkındalığımız tavan yapar da, yaşadığımız her şeyden dersimizi alırız. Bu vesile ile hayatta bizle uğraşmayı bırakır belki!
Sevgi ve ışıkla kalın…
Persephone
