5 Ağustos 2017 Cumartesi

Virajlar

,
Virajlarımız var; kimi keskin kimi yumuşak. Bazılarını yara almadan atlatıyoruz bazılarını da ağır yaralarla. 
Ben yok saymayı severim ki; doğru olmadığını bile bile. Silerim direkt üç gün önce canımı sıkan, acıtan şeyi. Sorsalar, hatırlamakta zorlanırım, o kadar yani. Herkesin değişik yöntemleri var, acılarını hafifletmek, virajlarını atlatmak için, benim ki de bu; yok saymak. Yaşamamış gibiyimdir, tüy gibi hafif. Unutamdıklarım da yok değil tabii... Bazen yok saymak da kolay değil. Zorlar insanı, ben buradayım diye sürekli hatırlatır kendini. Tuhaftır işte...
Bazen de hayat hatırlatır size yok saydıklarınızı, sildiğiniz yaşanmışlıklarınızı...
İnsan yaşadıklarıyla vardır, varolur, unutmak istediklerimiz olsa bile... 
Boş yere inmiyorlar çocukluğumuza psikologlar, psikiyatristler... Bilinç dışına ittiğimiz kimbilir neler var, bilinçli olarak ittiklerimizin dışında, farkında bile değiliz...
Ben buradayım, yaşıyorum ve geçmişinin bir parçasıyım, uyan dediğinde ise hayat, bir kuş kanadının yüzünde patlaması gibi ayıltır insanı. 
Dost meclisinde iki lafın belini kırmak, iki nefes almak için dışarı çıktığında o kuş kanadının yüzünde patlamasını hissedersin. Tesadüf müdür hayat? Belki evet belki de hayır... Bilinç dışına itilenler belki de bilincin ortasına çöreklenmek için can atıyordur kim bilebilir ki? 
Geçmişinle ortak bağ kuran birileri çıkar karşına, ne kadar önemsemiş olduğunu hissettirir sana, içinde yok ettiklerini. Oysa ki; yok ettiğini sanmışsın, farkında bile değilsin... Ayıl ey insan!!!
Önemsenmeyi, değer verilmeyi hak ettiklerini düşünmesen de içini acıtır ya bir şeyler. İnsansındır netice de! 
Karşındakinin insani duygularından şüphe duysanda!!! Görmüşsündür çünkü; bir küçük açıklamayı sana çok gördüklerini, önemsenmediğini... Değersizleştirildiğini... 
Olamadım, beceremedim çevremdekilere, hayatıma dokunmuş insanlara karşı duyarsız olmayı... Becerebilenleri de takdir ediyorum. Asla yargılamam...
Geçmişimle, yaşanmışlıklarımla, hayatımın içinden geçenlerle var olduğumu hep bildim. Bilmeye de devam edeceğim... İyi ya da kötü inkâr edemedim bana ve hayatıma kattıklarını. Çünkü, hepsi ayrı birer dersti bana... 
''Asla varsayma!!! '' Aldığım en büyük ders şu minnacık hayatımda... Çünkü, varsaymak en çok kendini acıtır, başkasını değil. Objektif bakabilmeyi becerebilmeli insan, hem kendine hem karşısındakilere hem de olaylara... Yoksa varsaymaya meyleder insan elinde olmadan...
Hayat dört gün önce yok saydıklarımdan bir şeyi hatırlatmak için kurmuş saatini... 
Üzüldüm duyduğuma... Babacığını kaybetmişsin... Yanında olabilmeyi isterdim, kısmet değilmiş... Başın sağolun... Mekânı cennet olsun....


SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone


25 yorum :

  1. Keşke hayatta hep kendimiz gibi insanlarla, komşularla karşılaşsak, keşke hiç hayal kırıklığına uğratmasalar, onlara verdiğimiz değer kadar, onlar da bize değer verseler fazlasında gözümüz yok zaten ama olmuyor. İhanet, insanı üç kuruşa harcayıvermek ne kadar kolay....halbuki sonuçta hepimiz gideceğiz kalıcı değiliz...arkadaşın her kimse babasına Allah rahmet etsin, kendisine de sabırlar versin.
    Sevgilerimle:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok zor Müjde abla o kadar farklı ki insanlar birbirlerinden. Hayat görüşleri, zevkleri, renkleri... Belki de hayat böyle güzel, rengarenk:) Yalnızca anlamak ve anlaşılmak istiyoruz, o da olmuyor çoğu zaman... Anlattıklarınla değil, karşındakilerin anladıkları kadar her şey. Bütün mesele bu... Yaşarken unutuyor insan, gideceğimiz yerin aynı olduğunu:) Amin🙏🏻 Allah sabırlar versin... Sevgiler...

      Sil
  2. Daha önce bir söz okumuştum. Nedense o geldi aklıma yazınızı okurken. İyi ya da kötü diye birşey yoktur.Herşey yaşanması gerekenden ibarettir yalnızca.Ne yaşarsak yaşayalım herşeyin farkında olarak yaşamak, acısıyla tatlısıyla bu hayatın bir parçası olduğunu düşünmek bence en iyisi gibime geliyor. Kaleminize sağlık:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sizin yorumunuzu okuyunca başka bir yorum yapmak istemedim.İyi ya da kötü sadece bizim algımızdır.Sevgilerimle :)

      Sil
    2. Her şey algımızdan ibaret... Aynı olayları yaşayan farklı iki insan durumları çok farklı algılayabiliyor. Bir çok zaman nereden baktığımızla ilgili olaylara... Her şeyin farkında olmak iyi. Bazen de yoruyor insanı, fazla farkındalık... Her yaşanmışlık isterse insan, kendine bir şeyler katıyor... Güzel yorumlarınız için teşekkürler🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  3. Sonuna kadar kesintisiz okudum. Etkileyici bir yazıydı.Hayatımızda virajlar da olacak elbette. O virajlar değil midir ki bizi kendimize getiren. Unutmaya çalışmak gün gelir daha çok rahatsızlık yaratabilir.
    Yok saymak bazen geçerli olabiliyor.
    Sevgiler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Her durumu yok saymak çok zor tabii... İnsan bir şeyleri unutmaya çalıştıkça daha fazla hatırlıyor, bilimsel gerçek:( Odağımız neyse orada çakılı kalıyoruz. Unutmaya çalıştıkça hatırlıyoruz ve daha çok yoğunlaşıyoruz:( Virajlar, hayatımızın dönüm noktaları... Onlarsız olmaz. Önemli olan o virajları nasıl döndüğümüz. Değerli yorumunuz için teşekkürler🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  4. Ben kolay atlatamiyordum yaşadıklarımi, acılarımi. Ama her acı birşey öğretiyor. Şimdi daha iyiyim. Hayat güzel çünkü. Anı yaşamak lazım.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Anı yaşamak dilimizde, ne kadar başarabildiğimiz tartışılması gereken konu... Başarmalı... Çünkü; dünümüzü ve bugünümüzü yaratan anlarımız... Teşekkürler değerli yorumunuz için🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  5. Yok saymak o kadar zor ki. Siz biraz da olsa yapabiliyormuşsunuz.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ne yazık ki:( Zorlayınca az da olsa oluyor;) Sevgiler...

      Sil
  6. of sonu farklı oldu. başı sağolsun yaa du kime seslendiyseen. virajlar of of oluyo evet.

    YanıtlaSil
  7. Asla varsaymayı uygulayamıyorum ben :(( Başı sağ olsun :(( Virajlarda çok yıpranmamak dileğiyle..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Varsaymak ciddi sıkıntı... En güzeli varsaymamamak... Amin 🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  8. Yok saydigim insanlar çok oldu. Hayatimizda gereksiz insanlarla kaybedecek kadar bol vaktimiz yok.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Gerçekten de yok... Hayat kısa, kuşlar uçuyor... Sevgiler...

      Sil
  9. Kendisi hariç herşeye karşı duyarsız olabilenleri ben de taktir ediyorum gerçekten,o nasıl bir özelliktir öyle çözebilmiş değilim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Başarıyor bazı insanlar, yalnızca kendi pencerelerinden dünyaya bakmayı... Onlar da öyle mutlu:) Sevgiler...

      Sil
  10. Huydan dolayı herkesin yaptığını yapamıyoruz.Bu yüzde birbirimizden hep farklıyız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Farklılıklar iyidir belki de:) İnsanları dinamik kılıyor:) Sevgiler...

      Sil
  11. Unutmak en güzel savunma mekanizmalarından bir tanesi. Ne kadar değerli olursa olsun bazrn yaptığı şeyi de o kişiyi de unutmak gerekiyor büyük bir olaysa. Başı sağolsun kime seslendiyseniz, yanında olamamak da ayrıca canınızı yakmış olmalı...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Unutmalı insan. Biriktirdikçe yük artıyor. Affetmek belki de en güzel yöntem.... Amin🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  12. Hemen atamıyorum bende ama ilk günkü etkisinde olmadığı için zamanla hafifliyorum. Ara ara aklıma geldiğinde de, dikkatimi beni mutlu eden bir düşünceye yönlendiriyorum. Yer değiştiriyor duygular bir nevi köşe kapmaca gibi:) İşe yarıyor sanki!

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok güzel bir yöntem. Denedim çok kez, ben de işe yaramadı😔 Odağımı değiştirmem kolay olmuyor sanırım... Sevgiler...

      Sil