14 Mayıs 2017 Pazar

Hayat Nedir Anne?

,
Benim hiç sapanım olmadı anne,
Ne kuşları vurdum, ne de kimsenin camını kırdım…
Çok uslu bir çocuk değildim ama,
Seni hiç kırmadım, hep boynumu kırdım.
Ben hayatım boyunca bir tek kendimi vurdum!
Suskun görünsem de, fırtınalı ve mağrurdum anne.
Bir mızrak gibi, aynada hep dik durdum anne!
Ben sana hiç bir gün laf getirmedim, leke sürmedim.
Ama göğsümü çok hırpaladım, kalbimi çok yordum…
Ben hayatım boyunca, en çok kendimi sordum!
Benim hiç sevgilim olmadı anne,
Ne bir yuva kurdum, ne bir gün şansım güldü…
Öpemeden bir bebeğin gidişini, tükendi gitti çağım…
Kimi yürekten sevdiysem, yüreğini başkasına böldü…
Bir muhabbet kuşum vardı, o da yalnızlıktan öldü.
Sen beni göğsünde hep acılarla mı soğurdun anne?
Yoksa evlat diye, koca bir taş mı doğurdun anne?
Eziyet degilim, zahmet değilim, musibet hiç değilim
Bir senin mi balına sinek kondu, söylesene!
Doğurdun da beni, ne ile yoğurdun anne?
Benim hiç hayalim olmadı anne…
Ne seni rahat ettirdim, ne kendim ettim rahat…
Bir mutluluk fotoğrafı bile çektirmedi bu hayat.
Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsizim anne…
Ne omuzumda bir dost eli, ne saçımda bir şefkat.
Say ki yollardan akan, şu faydasız çamurdum anne…
Say ki ıslanmaktım, üşümektim, say ki yağmurdum anne!
Bunca yıldır gözyaşlarını, hangi denizlere sakladın?
Oy ben öleyim, sen beni ne diye doğurdun anne?


Yusuf Hayâloğlu


SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone

36 yorum :

  1. Yanıtlar
    1. Uvvvfff ki ne uvffff... Sevgiler...

      Sil
  2. Ah bu şiir...Bir hesaplaşma gibi.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kendiyle hesaplaşma... Sevgiler....

      Sil
  3. Kutlu olsun annelerimizin günü..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yüreği analık sevgisiyle dolu olan tüm kadınların anneler günü kutlu olsun... Sevgiler...

      Sil
  4. Dünyaya bakınca ne diye doğduk doğurduk demiyor değilim. Ah ah. Çocuklarımızın bahtı açık olsun, mutlu ve huzurlu yaşasınlar.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dünya öyle garipleşti ki ben de zaman zaman demiyor değilşm.... Amin tüm güzel dileklerine... Sevgiler...

      Sil
  5. Bir şiirsever'den ne güzel bir şiir. Çok duygulanarak okudum.
    Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Dokunaklı bir şiir... Sevgiler...

      Sil
  6. dilerim hiç birimizin evladı, evlatlarımız mutsuz olmasın, sevgisiz kalmasın. Taht ve baht.
    Nasip, kader, kısmet, şans.
    Her zaman önce sağlık ve mutluluk. Gerisi gelir. Yaşamak aslında, mutlu olmayı öğrenme sanatı. Önce bunu farkettirmeli sanırım.
    Çok güzel ve ahh dedirten bir şiir.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Toplumsal bir tükenmişlik var ne yazık ki. Umarım çocuklarımız daha iyi günler görür... Onlara mutlu, huzurlu bir dünya bırakmayı başarabiliriz umarım... Sevgiler...

      Sil
  7. çok güzel bir şiir gerçekten

    YanıtlaSil
  8. Gözlerim doldu okurken:((((evladın hayırlısı istenir hep ama bazen insanın annesi de ruhsal açıdan bu şiirdeki gibi olabiliyor:((( keşke tüm anneler böyle filmlerdeki gibi sevecen, şefkatli olsa ve kendileri gibi mutlu çocukları olsa....:(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Bütün çocuklar, anneler mutlu, sevgi dolu olsun🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  9. of of yaaa bu neee vay yaaa.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. İç döküş belki de isyan🤔 Sevgiler...

      Sil
  10. Çok duygu yüklü bir şiir blogunuzun özgün hali dikkatimi çekti takibe aldım her şeyin istediğiniz gibi olması dileği ile...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz... Teşekkür ederim🙏🏻 Blogunuza uğrayacağım... Sevgiler...

      Sil
  11. güzel bir tercih olmuş persephone, teşekkürler ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  12. İşte tamamen farklı bir bakış açısı.. mükemmel! Teşekkür ederim yayınınız için. <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Ben teşekkür ederim değerli yorumunuz için... Sevgiler....

      Sil
  13. İsyan mı iç dökül mü ama çok hüzünlü

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok hüzünlü gerçekten... Sevgiler...

      Sil
  14. duygulandım .
    Etkinlikten geldim takipteyim..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz. Blogunuza yğrayacağım... Sevgiler...

      Sil
  15. Okadar duygulandim ki bu siire... Rahmetli abim aklima geldi. Annemin ilk cocuguydu, 28 yasinda öldü. Sakatti, zihinsel özürlüydü. Annem onun hic yasitlari gibi bazi seyleri yasayamadigina cok üzülür icerlerdi. Iyi ki akli ermiyor, erse daha cok üzülür, beni niye böyle dogurdun anne der diyordu... Yüregimi dagladi bu siir. Annem görmesin, dagilir kadincagiz...

    Allah kimseyi dogduguna ya da dogurduguna pisman etmesin insallah.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok üzüldüm... Çok zor şeyler yaşamış olmalı anneniz:( Allah rahmet eylesin... Amin🙏🏻 Sevgiler...

      Sil
  16. Harikaa bir yazı :) bu arada keşif etkinliginden geliyorum banada beklerim

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hoşgeldiniz... Uğrayacağım blogunuza.... Sevgiler...

      Sil