4 Mayıs 2014 Pazar

Okuduklarımda Kaybolmak

,
Seviyorum okumayı, okuduklarımda yaşamayı... Kayboluyorum satır aralarında, yazarın, yazanın kalemi hissine kapılıyorum bazen... Düşüncelerinde olmak,o düşüncelerde gezinmek tuhaf, sanki farklı bir dünya sanki farklı bir ben... Kimlik değiştiriyormuşsun hissi, yazanın varlığına bürünmek... Duygularını hissetmek...
Seviyorum açık, sade bir dille yazılanları... Duygularını, hissettiklerini farklı bir dille ama anlaşılır, okura geçiren yazarları seviyorum... Sevmiyorum, anlatmak istenileni okura hissetiremeyen, ne anlatmak istediğini kendinden başka kimsenin anlayamadığı yazı dilini... Kuru ve yavan bir dil de içimi bayıltıyor... Sıkılıyorum...
Eskiden yarım bırakmazdım kitapları... Şimdilerde; çok sıkılırsam kaldırıyorum kitabı kitaplığıma yine de okurum diye...
Bana göre yazmak, okurda olumlu ya da olumsuz hiç farketmez yazarken o an hissetiklerini hissettirebilmektir... Eğer okurda hiç bir duygu belirmiyorsa o yazılanlarda sorun olduğu düşüncesine kapılıyorum... Hissetmeden, yazılmış olmak için yazılmış gibi....
Bilmem haksızlık mı ediyorum acaba?


SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone 

13 yorum :

  1. Çok güzel olmuş yahu . Keyifle okudum . Bende çok seviyorum okumayı. :D Emeğine sağlık efendim.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkür ederim Emrah:)Sevgiler...

      Sil
  2. Okumayı salt eylem olmaktan çıkarıp hissetmenin, üzerinde düşünmenin doğru olacağını savunuyorum ben. İnsanlar yaşadıkça, tecrübelendikçe duygusal olarak olgunlaşıyorlar muhakkak. Ancak fikirlerin gelişmesini bu şekilde sağlamak olanaksız. Peki fikirler nasıl gelişir, başka fikirlerle elbette. Tabi ki biz okurken, sadece fikir geliştirme amacıyla okumayız, yanlış olur bu. Francis Bacon güzelce anlatmış bu durumu bana göre: "Yalanlamak ve reddetmek için okuma. İnanmak ve her şeyi kabullenmek için de okuma. Konuşmak ve nutuk çekmek için de okuma. Tartmak, kıyaslamak ve düşünmek için oku."
    Çok şaşırdım şu an doğrusu. İkinci kısımda anlattıklarını belli tutarlılıkla aynı cümlelerle dün bir arkadaşıma söylemiştim :). Kesinlikle katılıyorum söylediklerine. Bu yüzden bir Sait Faik'in bir Yaşar Kemal'in yeri bizde her zaman ayrı..
    Ben hala yarım bırakamıyorum kitapları, öyle yaparsam çok kızarım kendime. Mükemmelliyetçi değilim kendim için ancak yaptığım şeyleri fazla ciddiye alıyorum sanırım. Özel ve genel hayatımda geçerli değil ancak iş konusunda "Ya başlamamalı, ya da bitirmeli" derim sık sık.
    Güzel oldu bu sabah, kendi düşüncelerimi başkasının kaleminden okumak. :))

    YanıtlaSil
  3. Günaydın Şenay'cım...Sen de haftasonu erken uyananlardınsın sanırım:)''Tartmak,kıyaslamak ve düşünmek için oku.''İşte bu...Benim de aslına bakarsan çok yarım bıraktığım kitap yok,çoğunlukla okumak istediklerimi aldığım için:)))Ama gerçekten çok sıkılırsam,rafa kaldırıp yeniden o kitabı okuma gücünü bulduğumda kendimde devam ediyorum:)Kendime böyle bir yöntem seçtim ben:)Aynı duyguları paylaştığımıza sevindim...Sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şahane bir sohbetin içine girdim:))
      büyüyüp gelişen duygu ve düşüncelerimiz daha seçici oluyor elbet.,ve seçtiğimiz umduğumuz olmadığını farkedince vazgeçebiliyoruz,zamanımız kıymetli:)

      Sil
    2. hoşgeldin sohbetimize:))aynen zaman kıymetli gerçekten...boşa harcayacak zaman yok:)))

      Sil
  4. Hiç haksızlık etmiyosun :)
    Hissetmedikten sonra dedikleri anlaşılmayan yazılarda boğulmaktansa yazarın o an ki duygusunu yaşıyor gibi okumak en güzeli ve en anlamlısı ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. beni de mutlu eden o doğrusu...sevgiler...

      Sil
  5. çok güzel sölemişsin kii. bloguma da hoşgeldin ki ayrıcaaaa :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkür ederim...sen de hoşgeldin bloguma...safa getirdin:)

      Sil
  6. Çok haklısın valla...bazı kitapların içine girmek gerçekten çok zor, sanki anlaşılmamak için yazılmışlar gibi, öyle oldu mu okumak çok zor oluyor, bir de ben yarım da bırakamıyorum huyum kurusun, işkence çeke çeke okuyorum :)

    YanıtlaSil
  7. Canan Tan'ın yüreğim seni çok sevdi romanını okurken çok kaptırmıştım kendimi,sanki ben yaşıyor gibi okudum,çok değişik bir duyguydu :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel kitaptı,ben de çok sevmiştim...

      Sil