29 Nisan 2014 Salı

Akvaryumda Bir Köpekbalığı

,
Bu aralar enteresan bir durumdayım.Akvaryumda ki köpekbalığı gibi hissetmekteyim kendimi...:)))
O da neyin nesi derseniz,şöyle özetleyeyim;bilim adamları aç bir köpekbalığını bir akvaryuma koyarlar,içine de beslenmesi için küçük bir balık,ancak köpekbalığını bir süpriz beklemektedir,arada cam bölme vardır:)Köpekbalığı,küçük balığı her yemeye kalktığında bu cam bölmeye çarpar ve 48 saat sonra artık küçük balığı yemekten vazgeçer.Deneyin ikinci aşamasında cam bölme kaldırılır.İşin şaşılacak tarafı da buradadır,köpekbalığı küçük balığı yemek için hiçbir girişimde bulunmaz...:)Buna da bilim adamaları Öğrenilmiş Çaresizlik Sendromu demişler...
Bu aralar benim durumum da köpekbalığı ile benzer..:)Damarlarımda öğrenilmiş çaresizlik kol gezmekte...:)Ben de kendi kendime oh ne güzel hiç öğrenilmiş çaresizliğim yok olsa da aşarım derdim meğerse varmış öyle de kolay aşılamıyormuş...:)Hiçbir şey için insan bu  benim başıma gelmez dememeli,hiç bir şeye de kolay gözüyle bakmamalı...:)İnsan bir şeyi bir kez tecrübe etti mi,cam bölmeye de çarpmışsa kafayı tekrar sazan balığı konumuna düşmektense köpekbalığı kalmayı tercih ediyormuş:)))Cam bölme kalkmış olsa bile...:)
Nereden bileceksin ki cam bölmenin kalkıp kalkmadığını...Ya hala orada duruyorsa:)))Di mi ama?:)
En iyisi akvaryumda bir köpekbalığı olmak...:)
Hayat tecrübelerime bir yenisini daha eklemiş bulunmaktayım...Ne mutlu bana benim de nur topu gibi öğrenilmiş çaresizliğim var artık:))))

SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone

 

8 yorum :

  1. Ay yerim seni ya :D
    Maşallah diyeyimde bundan bile pozitif bi düşünce çıkarıyosun :))
    Örnek oluyosun bana :))
    Öpüyorum çok :*

    YanıtlaSil
  2. Olması gereken bu Şeymacım...Hayat ahlanıp vahlanarak geçmiyor ki:)))Derslerini alırsın,eğitilirsin,oturur mutlu olmaya bakarsın:)))Napçan işte;)Çoook öptüm...Sevgiler...

    YanıtlaSil
  3. hops! jaws filmlerini aratmadın bu sabah:)
    Bize cam falan sökmez arkadaş:) icabında yıkarız engelleri, yırtarız dağları, enginlere sığmaz taşarız:)
    Şaka bir yana, öğrenilmiş çaresizlik ilginç geldi, bir nevi kabullenmek mi yani, boyun eğmek gibi mi?

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hahahaa sabah sabah korku filmi gibi oldum desenize:)))Aslında tam olarak kabullenmek değil...Bir kez tecrübe ettiğiniz bir şeyi ki özellikle neticesi olumsuz olmuşsa şartlar değişse olumlu hale gelse bile tekrar bir girişimi göze alamama hali...Çünkü;beyin bunu daha önce deneyimledin ve tekrar aynı şeyi yaşayabilirsin diye uyarı vermekte...Kişi de aynı olayı yeniden deneyimlemekten korkuyor ve girişimde bulunmaktan vazgeçiyor....Buna da öğrenilmiş çaresizlik deniyor...Umarım açıklayabilmişimdir..:)Sevgiler...

      Sil
    2. anaaaa...bende de var o zaman bu haller:)
      Değişim şart.
      İyi oldu sen anlıyorsun bu işlerden. Çok damardan giriyorsun be füsunum! Seviyorum tespitlerini.

      Sil
    3. Çok teşekkür ederim...Bu konuların meraklısıyım ondandır bilgim:)))Sevgiler...

      Sil
  4. Bayılıyorum senin şu yazılarına yaaa...öyle güzel anlatıyorsun ki insan şimdi bu duruma sevinse mi üzülse mi bilemiyor :)
    ama öğrenilmiş çaresizlik bazen gerekli dediğin gibi...nereden bileceğiz dimi ama ya cam hala ordaysa :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Hehe canım yaaa sağol:)Ben de bilemedim ki sevinsem mi üzülsem mi:)))Kendini korumak öğrenilmiş çaresizliğe yenilmek mi yoksa ne olacaksa olsun korkma deyip girişimde bulunmak mı:)))))Altı üstü kafayı cama toslarım yine:))))Yaşam böyle bir şey olsa gerek:)))Kocaman sevgiler....

      Sil