1 Şubat 2014 Cumartesi

İÇİMİZDEN BİR ''MELEK''

,
İstanbul'un küçük bir semtinde Melek adında bir kız yaşıyordu. Annesi Melek'e hamileyken,bir rüya görmüş ve kızının olacağını hissetmişti.Rüyasında kızının isminin Melek olması söylenmişti.Annesi bu rüyanın etkisinde kalmış,kızı olacağını öğrendiği gün isminin Melek olmasına karar vermiş ve eşi de saygı göstermişti.Adı gibiydi Melek,tertemiz bir yüreği vardı.Herkesin yardımına koşar,elinden geldiğince çevresindekilere yardım etmeye çalışırdı.Hem yüreği hem de güzelliğiyle mahallesinin gözdesiydi.
Melek,bir sonbahar sabahına uyandı.O gün doğum günüydü...Penceriyi açtı ve derin bir nefes aldı.Güneşli,güzel bir bahar havası vardı dışarıda.Ağaçlar,sonbaharın hüznünü taşıyor,bedeninden bir parça olan yapraklarla vedalaşıyordu.Kuşların cıvıltısı Melek'in doğum gününü kutlar gibiydi yoksa o heyecanla ona mı öyle gelmişti....
O gün,onu çok daha farklı süprizler bekliyordu,ama olacaklardan habersizdi.Bir doğum günü planı yapmamıştı,uzun süredir de doğum gününü kutlamıyordu aslında.Yaşama sevinci hep içindeydi,ona göre her yeni gün doğum günüydü.Mucizelere inanırdı ve her yeni günün mucizeler getireceğini bilirdi.Bugünde öyle bir gündü.
Henüz otuzlu yaşların başındaydı.Genç yaşına rağmen,uzun süredir yalnızdı,güvenememişti kimseye.İlişki bile diyemeceği,adını koyamadığı bir aşk yaşamıştı.Bu aşkın her zaman karşılıksız olduğunu düşünmüş,ama bir türlü unutamamış,büyük bir yanılsama içine girmişti.Bir gün doğru adamı bulacağına,henüz onu görmeden tanıyıp hissedeceğine inanıyordu.
Herzaman ki rutininde olan bir güne başlamıştı.İşe gitmek için hazırlandı ve yola çıktı.İş yerinde her şey normal akışında işliyordu.Öğle saati geldiğinde bir arkadaşıyla yemeğe çıktı.Arkadaşı ona doğum günü sebebiyle bir süpriz haırlamıştı;bir kek üzerinde bir mum ve güzel bir gümüş takı.Çok mutlu olmuştu Melek;çünkü hatırlanmak,değer görmek güzeldi.Kıymetini bilirdi,böyle anların ve insanların.Mumu üflerken bir dilek diledi ve dilek o anda evrende gerçekleşmek üzere yankı buldu.
Akşam eve gittiğinde anne ve babası da onun için küçük bir kutlama hazırlamışlardı,ne de olsa Melek en değerli varlıklarıydı.Kutlama bittikten sonra Melek odasına çekildi.Dans etmek ve müzik onun için bir tutkuydu.Ruhuyla bütünleştiğini hissediyor,bu da ona huzur veriyordu. Düşük seste açtığı müziğin ritminde dans etmeye başladı,bu onun için bir ritüeldi.Ritüelini tamamladıktan sonra,bilgisayarının başına geçti,cevaplaması gereken bir kaç e-mailini cevapladı.Biraz da sosyal medyada haberlere bakmak için kişisel hesaplarını açtı.
O gün ne olup bittiğini,twitter hesabından gözden geçiriyordu.O sırada mesaj kutusuna,bir mesaj düştü.Gelen özel mesajlara yanıt vermezdi pek.Hele ki özel sorular içeriyorsa,direkt mesajı silerdi.Yine de kimden geldiğini görmek için mesaj kutusunu açtı.Arada bir,sosyal ve güncel olaylardan yazıştığı birinden  gelmişti mesaj.Çok nadir yazışmalarına rağmen,her nedense her zaman bu insanın özel biri olduğunu düşünmüş ve hissetmişti.Zaten bu hissine güvendiği için,mesajlarına cevap veriyordu.Ve hislerinde de yanılmamıştı,gerçekten özel biriydi.Kendi kendine,hayatımda biri olacaksa bu adam olsun dedi bir an.Henüz birbirlerini tanımıyor,isimlerini dahi bilmiyorlardı.Ne garip bir histi bu!!!
O gece hiç bitmeyecek kadar uzun oldu, evren isteklerine kulak vermiş,cevaplıyordu sanki.Uzun uzun günlük olaylardan,ülkenin gidişatından yazıştılar.Bu arada birbirlerinin isimlerini de öğrendiler.  
Bir süre sonra günlük rutinlerinin arasına girmişti bu yazışmalar her ikisininde.Geceleri birbirlerine iyi geceler dilemeden uyumuyor,sabahları birbirlerine günaydın demeden güne başlayamıyorlardı.Gün içinde işlerinden vakit buldukça,yazışmaları devam ediyordu. Her ikisi de çok heyecanlı ve mutluydu.Bu durum aylarca sürdü ve artık buluşmaya karar verdiler...
Yeni bir başlangıç ve içlerinde yeni umutlar vardı...Bir bilinmeze doğru ilk adımlarını atmışlardı...
Hikayenin sonu nasıl biter bilinmez...Belki mutlu bir son,belki de yarım kalacak bir aşk hikayesi...Belki de uzun yıllar sürecek güzel bir dostluk...

Hikayenin sonun sizlerin hayal gücüne bıraktım.Bakalım nasıl bir son yazacaksınız bu hikayeye?;)


SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone

4 yorum :

  1. :)
    ancak sana her yorum yaptığımda bi sürü rakam çıkıyor,sıkıcı oluyor her defasında:(

    YanıtlaSil
  2. Banada bir çok blogta aynı şey oluyor...O özellik nasıl kaldırılır bilmiyorum:( Biraz kurcalamam lazım:)))Ayrıca bende de aynı şey olsuğunu bilmiyordum...Bilgi için teşekkürler:)

    YanıtlaSil
  3. umarım mutlulukla biter,benimki benzer birşeydi,mutsuzlukla bitmişti,ama yaşanılanlar mutlu etmişti :(

    sevgiler

    YanıtlaSil
  4. her şey hayata dair...mutluluklar da mutsuzluklar da...önemli olan yaşananların güzel izler bırakması ve sevgiyle,yüzünde bıraktığı mutlu bir tebessümle hatırlanması..;)

    YanıtlaSil