13 Ocak 2014 Pazartesi

ÇELİŞKİ!!!

,
Kazanmak istemezken, kaybetmenin endişesini taşımak...
Beyninin içinde sorular kıvrımlar oluştururken, onları biriktirmek... Varacakları yeri bilmeden çıkış noktasını beklemek... Beklemek... Beklemek... Beklemek...
İniş çıkışların ortasında yay gibi gerilmek... Atacağı okun izleyeceği rotayı buluncaya dek... Ve işte yine karavana demek ya da öyle olduğunu varsaymak...
Ruhun kristal parçacıklara bölünürken onu izlemek... Işıltılarını nasıl yayacağını bilmeden...
Zannettiklerinin olacağı endişesini taşıyarak, zannetmeye devam etmek... Hiç durmadan akan çağlayan gibi... Düşündüğün gibi olmama olasılığına rağmen...
Unutulmayanları unutulan kılmak, yaşayamadıklarını yaşanan kılmak... Gereksiz çaba...
Kendi yaratımlarının içinde nefessiz kalıncaya dek dibe vurup yeniden çıkmak... Belki kurtuluş belki de değil...
Değer verdiklerini, değersizleştirene kadar uğraşmak...
Anlam bulmaya çalışmak, tüm anlamsızlıkların içinde... Anlamlandırmak hiç bir anlamı yokken... Anlamsızca...
Kendi yolculuğuna çıkmak, kendi arayışını tamamlamaya çalışmak... Karşılaşacağın Ben'den korkarak... Ve hiç tanımadığın bir Ben'i bulmak...
Umutlarının içinde umutsuzluklarınla boğulmak... Umutsuzca...
Her vazgeçişlerin yeni seçimlere gebe olduğunu bile bile, vazgeçemediklerinin uğultusunu duymak... Vazgeçmek kimi zaman zor... Göz göre göre...
Duyguları karla kaplayıp soğutmak, dondurana kadar... Buzların sivri uçları tenini acıtana dek... Hislerini hissizleştirerek yok saymak...
Duvarların ardındakine dokunmak için can atmak, dokunduğunda olacakların ateşinin elini yakmasından korkarak...
Ardına kadar açılan kapılara için titreyerek bakıp, tüm kapıları sıkıca kapatıp, ardına bakmadan kaçmak... Çılgınca...
Ağlamak; tükeninceye, gözyaşların akmaktan yoruluncaya kadar...
Gülmek; kahkahalarla, gülmenin ağlamak ile kardeş olduğunu kanıtlarcasına...
Hayal kurmak; hayallerin gerçek olduğunda ne yapacağını bilememenin çaresizliğiyle...
Doğru; kime, neye göre DOĞRU...
Yanlış; kime, neye göre yanlış...
İyi; kime, neye göre İYİ...
Kötü; kime, neye göre kötü...
Her şey göreceli...
Dünyan baktığın pencerenle sınırlı...
Ya gerisi...
Pencerenin ardında kalanlar???


SEVGİ ve IŞIK'la kalın...
Persephone

6 yorum :

  1. bütün kötü şeyler göreceli mi gerçekten?

    YanıtlaSil
  2. Bence evet...bana göre kötü olan bir şey,bir başkasına göre iyi olabilir...Aklın hangi düzeyde çalıştığı ile ilgili olduğunu düşünüyorum...Kimse kötü ollduğunu düşündüğü bir şey yapmaz...Bir çok katil bile yaptığı şeyin iyi olduğu düşüncesini savunuyor...Pişman değilim...Bugün aynı şeyi yine yaparım...

    YanıtlaSil
  3. Çok doğru, tamamen nasıl algıladığınla alakalı bencede. Bana göre çok iyi ama sen berbat bulabilirsin. Kötü dersin ama aslında bir başkasına göre hiç te öyle değildir. Önyargılarda böyle değil mi? Hepimiz aynı organla-göz- bakıyoruz hayata, ama dediğin gibi, pencereler farklı, kimisi yukardan açılıyor,kimisi yandan, kiminde cam yok, kiminde naylon gerilmiş üzerine, kimi açılmıyor, kimi perdeli.
    Ne güzel yazmışsın Füsuncum,
    Teşekkürler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim...Hissettiklerimi,düşüncelerimi kendi dilimle anlatmaya çalışıyorum...Beğendiyseniz ne mutlu bana...:)

      Sil
  4. bak bu şiiri okurken seni andım:)
    yazınla o kadar bağdaşıyor ki...
    Çok sevgiler
    http://www.siirperisi.net/siir.asp?siir=2655

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Can Yücel'in en sevdiğim şiirlerinden biridir...Çok teşekkürler...Bu şiiri çok manidar bir zamanda karşıma çıkardınız...O nedenle bir kez daha teşekkürler...Sanırım özleri,çıkış noktaları bir:)))

      Sil